заговорюватися 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | загово́рюватися, загово́рюватись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | загово́рюймося, загово́рюймось | |
| 2 особа | загово́рюйся, загово́рюйсь | загово́рюйтеся, загово́рюйтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | загово́рюватимуся, загово́рюватимусь | загово́рюватимемося, загово́рюватимемось, загово́рюватимемся |
| 2 особа | загово́рюватимешся | загово́рюватиметеся, загово́рюватиметесь |
| 3 особа | загово́рюватиметься | загово́рюватимуться |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | загово́рююся, загово́рююсь | загово́рюємося, загово́рюємось, загово́рюємся |
| 2 особа | загово́рюєшся | загово́рюєтеся, загово́рюєтесь |
| 3 особа | загово́рюється | загово́рюються |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| загово́рюючись | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | загово́рювався, загово́рювавсь | загово́рювалися, загово́рювались |
| жін. р. | загово́рювалася, загово́рювалась | |
| сер. р. | загово́рювалося, загово́рювалось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| загово́рювавшись | ||