загарячитися 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | загарячи́тися, загарячи́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | загарячі́мося, загарячі́мось, загарячі́мся | |
| 2 особа | загарячи́ся, загарячи́сь | загарячі́ться |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | загарячу́ся, загарячу́сь | загарячимо́ся, загарячимо́сь, загарячи́мся |
| 2 особа | загарячи́шся | загарячите́ся, загарячите́сь |
| 3 особа | загарячи́ться | загаряча́ться |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | загарячи́вся, загарячи́всь | загарячи́лися, загарячи́лись |
| жін.р. | загарячи́лася, загарячи́лась | |
| сер.р. | загарячи́лося, загарячи́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| загарячи́вшись | ||