загарцювати 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | загарцюва́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | загарцю́ймо | |
| 2 особа | загарцю́й | загарцю́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | загарцю́ю | загарцю́ємо, загарцю́єм |
| 2 особа | загарцю́єш | загарцю́єте |
| 3 особа | загарцю́є | загарцю́ють |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | загарцюва́в | загарцюва́ли |
| жін.р. | загарцюва́ла | |
| сер.р. | загарцюва́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| загарцюва́вши | ||