добурювати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | добу́рювати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | добу́рюймо | |
| 2 особа | добу́рюй | добу́рюйте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | добу́рюватиму | добу́рюватимемо, добу́рюватимем |
| 2 особа | добу́рюватимеш | добу́рюватимете |
| 3 особа | добу́рюватиме | добу́рюватимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | добу́рюю | добу́рюємо, добу́рюєм |
| 2 особа | добу́рюєш | добу́рюєте |
| 3 особа | добу́рює | добу́рюють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| добу́рюючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | добу́рював | добу́рювали |
| жін. р. | добу́рювала | |
| сер. р. | добу́рювало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| добу́рюваний | ||
| Безособова форма | ||
| добу́рювано | ||
| Дієприслівник | ||
| добу́рювавши | ||