добуксируваний 1 значення

-1-
дієприкметник

Словник відмінків

відмінок однина множина
чол. р. жін. р. сер. р.
називний добукси́руваний добукси́рувана добукси́руване добукси́рувані
родовий добукси́руваного добукси́руваної добукси́руваного добукси́руваних
давальний добукси́руваному добукси́руваній добукси́руваному добукси́руваним
знахідний добукси́руваний, добукси́руваного добукси́рувану добукси́руване добукси́рувані, добукси́руваних
орудний добукси́руваним добукси́руваною добукси́руваним добукси́руваними
місцевий на/у добукси́руваному, добукси́руванім на/у добукси́руваній на/у добукси́руваному, добукси́руванім на/у добукси́руваних