добрукований 1 значення

-1-
дієприкметник

Словник відмінків

відмінок однина множина
чол. р. жін. р. сер. р.
називний добруко́ваний добруко́вана добруко́ване добруко́вані
родовий добруко́ваного добруко́ваної добруко́ваного добруко́ваних
давальний добруко́ваному добруко́ваній добруко́ваному добруко́ваним
знахідний добруко́ваний, добруко́ваного добруко́вану добруко́ване добруко́вані, добруко́ваних
орудний добруко́ваним добруко́ваною добруко́ваним добруко́ваними
місцевий на/у добруко́ваному, добруко́ванім на/у добруко́ваній на/у добруко́ваному, добруко́ванім на/у добруко́ваних