диспонувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного і доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | диспонува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | диспону́ймо | |
| 2 особа | диспону́й | диспону́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | диспонува́тиму | диспонува́тимемо, диспонува́тимем |
| 2 особа | диспонува́тимеш | диспонува́тимете |
| 3 особа | диспонува́тиме | диспонува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС | ||
| 1 особа | диспону́ю | диспону́ємо, диспону́єм |
| 2 особа | диспону́єш | диспону́єте |
| 3 особа | диспону́є | диспону́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| диспону́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | диспонува́в | диспонува́ли |
| жін. р. | диспонува́ла | |
| сер. р. | диспонува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| диспонува́вши | ||