дискредитуватися 1 значення
-1-
дієслово недоконаного і доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | дискредитува́тися, дискредитува́тись | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | дискредиту́ймося, дискредиту́ймось | |
| 2 особа | дискредиту́йся, дискредиту́йсь | дискредиту́йтеся, дискредиту́йтесь |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | дискредитува́тимуся, дискредитува́тимусь | дискредитува́тимемося, дискредитува́тимемось, дискредитува́тимемся |
| 2 особа | дискредитува́тимешся | дискредитува́тиметеся, дискредитува́тиметесь |
| 3 особа | дискредитува́тиметься | дискредитува́тимуться |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС | ||
| 1 особа | дискредиту́юся, дискредиту́юсь | дискредиту́ємося, дискредиту́ємось, дискредиту́ємся |
| 2 особа | дискредиту́єшся | дискредиту́єтеся, дискредиту́єтесь |
| 3 особа | дискредиту́ється | дискредиту́ються |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| дискредиту́ючись | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | дискредитува́вся, дискредитува́всь | дискредитува́лися, дискредитува́лись |
| жін. р. | дискредитува́лася, дискредитува́лась | |
| сер. р. | дискредитува́лося, дискредитува́лось | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| дискредитува́вшись | ||