дискредитувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного і доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | дискредитува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | дискредиту́ймо | |
| 2 особа | дискредиту́й | дискредиту́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | дискредитува́тиму | дискредитува́тимемо, дискредитува́тимем |
| 2 особа | дискредитува́тимеш | дискредитува́тимете |
| 3 особа | дискредитува́тиме | дискредитува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС | ||
| 1 особа | дискредиту́ю | дискредиту́ємо, дискредиту́єм |
| 2 особа | дискредиту́єш | дискредиту́єте |
| 3 особа | дискредиту́є | дискредиту́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| дискредиту́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | дискредитува́в | дискредитува́ли |
| жін. р. | дискредитува́ла | |
| сер. р. | дискредитува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| дискредито́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| дискредито́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| дискредитува́вши | ||