димати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
[діал.]
Словник відмінків
| Інфінітив | ди́мати | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | ди́маймо | |
| 2 особа | ди́май | ди́майте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ди́матиму | ди́матимемо, ди́матимем |
| 2 особа | ди́матимеш | ди́матимете |
| 3 особа | ди́матиме | ди́матимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | ди́маю | ди́маємо, ди́маєм |
| 2 особа | ди́маєш | ди́маєте |
| 3 особа | ди́має | ди́мають |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| ди́маючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | ди́мав | ди́мали |
| жін. р. | ди́мала | |
| сер. р. | ди́мало | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| ди́мавши | ||