дивачити 1 значення
-1-
дієслово недоконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | дива́чити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | дива́чмо | |
| 2 особа | дива́ч | дива́чте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | дива́читиму | дива́читимемо, дива́читимем |
| 2 особа | дива́читимеш | дива́читимете |
| 3 особа | дива́читиме | дива́читимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | дива́чу | дива́чимо, дива́чим |
| 2 особа | дива́чиш | дива́чите |
| 3 особа | дива́чить | дива́чать |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| дива́чачи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | дива́чив | дива́чили |
| жін. р. | дива́чила | |
| сер. р. | дива́чило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| Безособова форма | ||
| Дієприслівник | ||
| дива́чивши | ||