дарниця 2 значення
-1-
іменник жіночого роду
(місцевість)
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | Да́рниця | |
| родовий | Да́рниці | |
| давальний | Да́рниці | |
| знахідний | Да́рницю | |
| орудний | Да́рницею | |
| місцевий | на/у Да́рниці | |
| кличний | Да́рнице* |
| відмінок | однина | множина |
| називний | да́рниця | да́рниці |
| родовий | да́рниці | да́рниць |
| давальний | да́рниці | да́рницям |
| знахідний | да́рницю | да́рниці |
| орудний | да́рницею | да́рницями |
| місцевий | на/у да́рниці | на/у да́рницях |
| кличний | да́рнице* | да́рниці* |
-2-
іменник жіночого роду
(дарча грамота) [іст.]
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | Да́рниця | |
| родовий | Да́рниці | |
| давальний | Да́рниці | |
| знахідний | Да́рницю | |
| орудний | Да́рницею | |
| місцевий | на/у Да́рниці | |
| кличний | Да́рнице* |
| відмінок | однина | множина |
| називний | да́рниця | да́рниці |
| родовий | да́рниці | да́рниць |
| давальний | да́рниці | да́рницям |
| знахідний | да́рницю | да́рниці |
| орудний | да́рницею | да́рницями |
| місцевий | на/у да́рниці | на/у да́рницях |
| кличний | да́рнице* | да́рниці* |