гетьманування 1 значення
-1-
іменник середнього роду
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина |
| називний | гетьманува́ння | гетьманува́ння |
| родовий | гетьманува́ння | гетьманува́нь |
| давальний | гетьманува́нню | гетьманува́нням |
| знахідний | гетьманува́ння | гетьманува́ння |
| орудний | гетьманува́нням | гетьманува́ннями |
| місцевий | на/у гетьманува́нні, гетьманува́нню | на/у гетьманува́ннях |
| кличний | гетьманува́ння* | гетьманува́ння* |
| відмінок | однина | множина |
| називний | гетьманува́ння | гетьманува́ння |
| родовий | гетьманува́ння | гетьманува́нь |
| давальний | гетьманува́нню | гетьманува́нням |
| знахідний | гетьманува́ння | гетьманува́ння |
| орудний | гетьманува́нням | гетьманува́ннями |
| місцевий | на/у гетьманува́нні, гетьманува́нню | на/у гетьманува́ннях |
| кличний | гетьманува́ння* | гетьманува́ння* |