відшарований 2 значення
-1-
дієприкметник
(відокремлений)
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | відшаро́ваний | відшаро́вана | відшаро́ване | відшаро́вані |
| родовий | відшаро́ваного | відшаро́ваної | відшаро́ваного | відшаро́ваних |
| давальний | відшаро́ваному | відшаро́ваній | відшаро́ваному | відшаро́ваним |
| знахідний | відшаро́ваний | відшаро́вану | відшаро́ване | відшаро́вані |
| орудний | відшаро́ваним | відшаро́ваною | відшаро́ваним | відшаро́ваними |
| місцевий | на/у відшаро́ваному, відшаро́ванім | на/у відшаро́ваній | на/у відшаро́ваному, відшаро́ванім | на/у відшаро́ваних |
-2-
дієприкметник
(вичищений)
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | відшаро́ваний | відшаро́вана | відшаро́ване | відшаро́вані |
| родовий | відшаро́ваного | відшаро́ваної | відшаро́ваного | відшаро́ваних |
| давальний | відшаро́ваному | відшаро́ваній | відшаро́ваному | відшаро́ваним |
| знахідний | відшаро́ваний | відшаро́вану | відшаро́ване | відшаро́вані |
| орудний | відшаро́ваним | відшаро́ваною | відшаро́ваним | відшаро́ваними |
| місцевий | на/у відшаро́ваному, відшаро́ванім | на/у відшаро́ваній | на/у відшаро́ваному, відшаро́ванім | на/у відшаро́ваних |
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | відшаро́ваний | відшаро́вана | відшаро́ване | відшаро́вані |
| родовий | відшаро́ваного | відшаро́ваної | відшаро́ваного | відшаро́ваних |
| давальний | відшаро́ваному | відшаро́ваній | відшаро́ваному | відшаро́ваним |
| знахідний | відшаро́ваний | відшаро́вану | відшаро́ване | відшаро́вані |
| орудний | відшаро́ваним | відшаро́ваною | відшаро́ваним | відшаро́ваними |
| місцевий | на/у відшаро́ваному, відшаро́ванім | на/у відшаро́ваній | на/у відшаро́ваному, відшаро́ванім | на/у відшаро́ваних |