відтарабанити 1 значення
-1-
дієслово доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | відтараба́нити | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | відтараба́ньмо | |
| 2 особа | відтараба́нь | відтараба́ньте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | відтараба́ню | відтараба́нимо, відтараба́ним |
| 2 особа | відтараба́ниш | відтараба́ните |
| 3 особа | відтараба́нить | відтараба́нять |
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол.р. | відтараба́нив | відтараба́нили |
| жін.р. | відтараба́нила | |
| сер.р. | відтараба́нило | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| відтараба́нений | ||
| Безособова форма | ||
| відтараба́нено | ||
| Дієприслівник | ||
| відтараба́нивши | ||