безглуздіший 1 значення
-1-
прикметник, вищий ступінь
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | безглузді́ший | безглузді́ша | безглузді́ше | безглузді́ші |
| родовий | безглузді́шого | безглузді́шої | безглузді́шого | безглузді́ших |
| давальний | безглузді́шому | безглузді́шій | безглузді́шому | безглузді́шим |
| знахідний | безглузді́ший, безглузді́шого | безглузді́шу | безглузді́ше | безглузді́ші, безглузді́ших |
| орудний | безглузді́шим | безглузді́шою | безглузді́шим | безглузді́шими |
| місцевий | на/у безглузді́шому, безглузді́шім | на/у безглузді́шій | на/у безглузді́шому, безглузді́шім | на/у безглузді́ших |
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | безглузді́ший | безглузді́ша | безглузді́ше | безглузді́ші |
| родовий | безглузді́шого | безглузді́шої | безглузді́шого | безглузді́ших |
| давальний | безглузді́шому | безглузді́шій | безглузді́шому | безглузді́шим |
| знахідний | безглузді́ший, безглузді́шого | безглузді́шу | безглузді́ше | безглузді́ші, безглузді́ших |
| орудний | безглузді́шим | безглузді́шою | безглузді́шим | безглузді́шими |
| місцевий | на/у безглузді́шому, безглузді́шім | на/у безглузді́шій | на/у безглузді́шому, безглузді́шім | на/у безглузді́ших |