контрапунктувати 1 значення
-1-
дієслово недоконаного і доконаного виду
Словник відмінків
| Інфінітив | контрапунктува́ти | |
| однина | множина | |
| Наказовий спосіб | ||
| 1 особа | контрапункту́ймо | |
| 2 особа | контрапункту́й | контрапункту́йте |
| МАЙБУТНІЙ ЧАС | ||
| 1 особа | контрапунктува́тиму | контрапунктува́тимемо, контрапунктува́тимем |
| 2 особа | контрапунктува́тимеш | контрапунктува́тимете |
| 3 особа | контрапунктува́тиме | контрапунктува́тимуть |
| ТЕПЕРІШНІЙ (МАЙБУТНІЙ) ЧАС | ||
| 1 особа | контрапункту́ю | контрапункту́ємо, контрапункту́єм |
| 2 особа | контрапункту́єш | контрапункту́єте |
| 3 особа | контрапункту́є | контрапункту́ють |
| Активний дієприкметник | ||
| Дієприслівник | ||
| контрапункту́ючи | ||
| МИНУЛИЙ ЧАС | ||
| чол. р. | контрапунктува́в | контрапунктува́ли |
| жін. р. | контрапунктува́ла | |
| сер. р. | контрапунктува́ло | |
| Активний дієприкметник | ||
| Пасивний дієприкметник | ||
| контрапункто́ваний | ||
| Безособова форма | ||
| контрапункто́вано | ||
| Дієприслівник | ||
| контрапунктува́вши | ||