виорюваний 1 значення
-1-
дієприкметник
Словник відмінків
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | вио́рюваний | вио́рювана | вио́рюване | вио́рювані |
| родовий | вио́рюваного | вио́рюваної | вио́рюваного | вио́рюваних |
| давальний | вио́рюваному | вио́рюваній | вио́рюваному | вио́рюваним |
| знахідний | вио́рюваний, вио́рюваного | вио́рювану | вио́рюване | вио́рювані, вио́рюваних |
| орудний | вио́рюваним | вио́рюваною | вио́рюваним | вио́рюваними |
| місцевий | на/у вио́рюваному, вио́рюванім | на/у вио́рюваній | на/у вио́рюваному, вио́рюванім | на/у вио́рюваних |
| відмінок | однина | множина | ||
| чол. р. | жін. р. | сер. р. | ||
| називний | вио́рюваний | вио́рювана | вио́рюване | вио́рювані |
| родовий | вио́рюваного | вио́рюваної | вио́рюваного | вио́рюваних |
| давальний | вио́рюваному | вио́рюваній | вио́рюваному | вио́рюваним |
| знахідний | вио́рюваний, вио́рюваного | вио́рювану | вио́рюване | вио́рювані, вио́рюваних |
| орудний | вио́рюваним | вио́рюваною | вио́рюваним | вио́рюваними |
| місцевий | на/у вио́рюваному, вио́рюванім | на/у вио́рюваній | на/у вио́рюваному, вио́рюванім | на/у вио́рюваних |